به نقل از ایرنا نتایج یک مطالعه جدید در دانشگاه نیویورک نشان میدهد که ذرات میکروپلاستیک در ۹۰ درصد تومورهای سرطان پروستات وجود دارند و غلظت این ذرات در بافتهای سرطانی ۲.۵ برابر بافت سالم است. این یافته نگرانیها را درباره نقش آلودگی پلاستیکی در افزایش خطر سرطان پروستات افزایش داده است.
به گزارش گروه علمی ایرنا، وبگاه سایتِکدِیلی در گزارشی آورده است:
پلاستیکهای استفادهشده در ظروف غذا، بستهبندیها و لوازم آرایشی میتوانند در اثر گرما یا سایش به ذرات میکروسکوپی تجزیه شونداین ذرات میتوانند بلعیده شوند، از هوا استنشاق شوند یا از راه پوست جذب بدن شوند. پژوهشهای قبلی میکروپلاستیکها را در سراسر بدن انسان از جمله اندامهای اصلی، مایعات بدن و حتی جفت تشخیص دادهاند، اما دانشمندان هنوز تأثیرات آنها بر سلامت را به طور کامل درک نکردهاند.
غلظت بالاتر پلاستیک در تومورها
پژوهشگران مرکز پزشکی لانگون هلث دانشگاه نیویورک (NYU Langone Health) برای بررسی ارتباط میکروپلاستیکها با سرطان پروستات، نمونههای بافت ۱۰ بیماری که تحت جراحی برداشتن پروستات قرار گرفته بودند را تحلیل کردند. سرطان پروستات، طبق اعلام انجمن سرطان آمریکا، شایعترین نوع سرطان در میان مردان این کشور است. نتایج این تحلیل نشان داد ذرات میکروپلاستیک در ۹۰ درصد نمونههای تومور و در ۷۰ درصد نمونههای بافت سالم پروستات این افراد وجود دارد.
نکته جالب این است که بافت تومور حاوی مقدار بسیار بیشتری پلاستیک بود. دانشمندان دریافتند مقدار این ذرات در تومورهای سرطانی به طور متوسط، حدود ۲.۵ برابر بافت سالم پروستات در همان بیماران است.
دکتر استِیسی لوب (Stacy Loeb)، نویسنده اصلی مطالعه از دانشکده پزشکی گراسمن دانشگاه نیویورک، گفت: مطالعه ما شواهد مهمی ارائه میدهد که قرارگرفتن در معرض میکروپلاستیکها ممکن است یک عامل خطر برای سرطان پروستات باشد.
این یافتهها قرار است ۲۶ فوریه/ ۷ اسفند در سمپوزیوم سرطانهای دستگاه ادراریتناسلی انجمن انکولوژی بالینی آمریکا ارائه شود. به گفته لوب، این اولین مطالعه در جهان غرب است که میزان میکروپلاستیکها را در تومورهای پروستات با بافت سالم مقایسه کرده است.
آزمایش دقیق برای جلوگیری از آلودگی پژوهشگران برای اطمینان از دقت نتایج، اقدامات ویژهای انجام دادند. از آنجا که پلاستیک در ابزارهای پزشکی و آزمایشگاهی بسیار رایج است، آنها همه وسایل پلاستیکی را با وسایل آلومینیومی، شیشهای و پنبهای جایگزین کردند. آزمایشها در اتاقهای کاملاً تمیز و کنترلشدهای انجام شد که مخصوص بررسی میکروپلاستیک طراحی شده بودند.
ارتباط احتمالی بین میکروپلاستیکها و التهاب دکتر ویتوریو آلبرگامو (Vittorio Albergamo)، نویسنده ارشد مطالعه از دانشگاه نیویورک، گفت: با کشف یک نگرانی بهداشتی دیگر ناشی از پلاستیک، یافتههای ما بر نیاز به وضع مقررات سختگیرانهتر برای محدود کردن مواجهه عمومی با این مواد تأکید میکند.
گام بعدی برای محققان این است که تعیین کنند میکروپلاستیکها چگونه در بدن رفتار میکنند و آیا مستقیماً به توسعه سرطان کمک میکنند یا خیر. یکی از فرضیهها این است که این ذرات باعث التهاب مزمن در بافت پروستات میشوند. التهاب طولانیمدت میتواند به سلولها آسیب بزند و تغییرات ژنتیکی ایجاد کند که در نهایت به شکلگیری سرطان منجر شود.
آلبرگامو تأکید کرد که این مطالعه شامل تعداد کمی از بیماران بوده و برای تأیید نتایج به مطالعات بزرگتری نیاز است.
خطر سرطان پروستات
بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا، از هر هشت مرد در ایالات متحده، یک نفر در طول زندگی خود به سرطان پروستات مبتلا میشود.