به گزارش خبرگزاری دیار کلهر، کارشناسان جهاد کشاورزی با اشاره به سه رکن کلیدی شامل آموزشهای ترویجی، مدیریت اصولی آفات و بهرهگیری از فناوریهای نوین، تأکید کردند که این عوامل نقش تعیینکنندهای در ارتقای بهرهوری و توسعه پایدار بخش کشاورزی ایفا میکنند.
این کارشناسان، کارگاههای آموزشی و ترویجی را مؤثرترین ابزار برای انتقال دانش روز به کشاورزان دانستند و اظهار داشتند: برگزاری این دورهها با هدف ارائه آخرین یافتههای علمی، روشهای نوین کشت، داشت و برداشت و راهکارهای عملی مقابله با آفات و بیماریها، تأثیری مستقیم بر افزایش عملکرد، کاهش هزینهها و بهبود کیفیت محصول دارد. یکی از مهمترین مزایای این کارگاهها، ایجاد ارتباط چهرهبهچهره میان کشاورزان و کارشناسان فنی است که بهرهبرداران را قادر میسازد مشکلات خود را به صورت میدانی مطرح کرده و راهکارهای متناسب با شرایط منطقه دریافت کنند.
کارشناسان جهاد کشاورزی در ادامه با هشدار نسبت به تهدیدات ناشی از «سن مضر غلات» تصریح کردند: این آفت با تغذیه از دانهها در مراحل حساس رشد گندم و جو، خسارت اقتصادی قابلتوجهی به کشاورزان وارد میکند. از این رو شناسایی زمان مناسب مبارزه، پایش مستمر مزارع و اجرای دقیق توصیههای فنی، الزامات مدیریت این آفت به شمار میرود. همچنین تأکید کردند: انتخاب نادرست سم، مصرف بیش از حد یا استفاده در زمان نامناسب، ضمن کاهش اثربخشی، به سلامت انسان، محیط زیست و حاصلخیزی خاک آسیب میزند؛ بنابراین مشورت با کارشناسان مراکز جهاد کشاورزی برای تعیین نوع و میزان سم، زمان سمپاشی و رعایت نکات ایمنی ضروری است.

آن دسته از کارشناسان که بر نقش فناوریهای نوین تأکید داشتند، استفاده از پهپادهای کشاورزی در عملیات سمپاشی را یکی از دستاوردهای مهم مکانیزاسیون و هوشمندسازی برشمردند و گفتند: این فناوری با افزایش دقت و یکنواختی پاشش، کاهش هدررفت نهادهها و امکان پوشش سریع مزارع وسیع یا صعبالعبور، کارایی عملیات را به طرز چشمگیری بالا میبرد. کاهش مصرف سم و آب، صرفهجویی در زمان و هزینه نیروی انسانی، و مهمتر از همه کاهش تماس مستقیم کشاورزان با مواد شیمیایی خطرناک، از جمله مزایای استفاده از پهپادهاست که هم به ارتقای بهرهوری و هم به حفظ سلامت بهرهبرداران و محیط زیست کمک میکند.
کارشناسان جهاد کشاورزی در پایان با تأکید بر ضرورت تداوم برنامههای آموزشی و توسعه فناوریهای نوین خاطرنشان کردند: آینده کشاورزی در گرو تلفیق دانش، تجربه و فناوری است و حرکت در این مسیر میتواند زمینهساز افزایش تولید، پایداری منابع و تحقق امنیت غذایی در کشور باشد.



